നീല നിശീഥിനി

നീല നിശീഥിനികൾ സമ്മാനിച്ച ഹൃദയമന്ത്രങ്ങൾ
എന്നും എൻറെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ചിറകു നൽകി.

ഹൃദയ വീണ

പൊന്നുഷസായി ഉദിച്ചെൻ
ഓമൽ സഖിയായി.
കിളിനാദം കൊഞ്ചിയെൻ
ഹൃത്തിനുള്ളിൽ വാസമായി.
ആയിരം സംവത്സരങ്ങൾ
ചേർന്നിരിക്കാൻ കൊതിയായി.
തന്ത്രികൾ മീട്ടിയെൻ
ഹൃദയത്തിൻ താളമായി
ചുംബനത്തിൻ മധുരം
നിറച്ചെനിക്കെന്നും നിഴലായി..
നിലാവിൽ ചാലിച്ച
പ്രണയത്തിൻ ദൂതുമായി
ഒടുവിലെൻ കാന്തനായി.

ജാലകം

നിനവായി മറയും കനവേ
എൻ കനവേ
മനസ്സെന്ന ജാലകക്കൂട്ടിൽ
മറവി തൻ മന്ത്രം ചൊല്ലാമോ..
എൻ കനവിൻറെ ജാലകക്കൂട്ടിൽ
നിനവുകൾ മാത്രം ബാക്കി.

കുപ്പിവളകൾ

ഒരുപാട് സനേഹിച്ചു ഞാനാ കുപ്പിവളകളെ..സ്വന്തമെന്നു കരുതി കൈകളിൽ ചേർത്തു. കൂടെ നിന്ന് അതും ചതിച്ചു.കീറി മുറിച്ച് രണ്ട് തുള്ളി രക്തവും കൊണ്ടാണ് പോയതെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും നേരം പുലർന്നിരുന്നു.

ഇഷ്ടങ്ങൾ എല്ലാം
നഷ്ടങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു
കഷ്ടങ്ങൾ ഏറിയപ്പോൾ
ഭ്രഷ്ട് നൽകി ഞാൻ
സൃഷ്ടി ദൈവത്തിനും

കാലം കൈകളിൽ തന്ന പാനപാത്രത്തിൽ ഇത്രയേറെ കയ്പ് നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുമെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല...